I nie wiadomo jak byśmy go nastraszali, wymuszali, prosili aż w końcu błagali na kolanach, to on się nie da. Upływa razem z naszymi wspomnieniami.

Wita marzenia, które doprowadzają nas do szaleństwa, ponieważ są. Coraz częściej myślę o tym, co chcę by się jeszcze zdarzyło. Z jednej strony cieszę się na myśl, że wszystko jest na wyciągnięcie ręki, mamy nieskończone możliwości na życie, nigdy nie mogę być pewna co takiego los mi chce ofiarować.

Jednak potępiam go za to, co mi w zmian za to zabrał, i co zabrać ma zamiar. Staram się ze względu na najpiękniejsze chwile w moim życiu jakoś opóźnić ten proces, ale to nie jest łatwe. Jednakże próbując ze wszystkich moich sił może zatrzymam przy sobie chociaż ich cząstkę. Chcę zatrzymać przy sobie również Ciebie, mój przyjacielu.

Zawsze wiedziałam, że kiedyś nasze drogi się rozejdą. Ty pójdziesz razem z innymi, Tobie będzie łatwiej. To ja chcę skręcić w jednokierunkową uliczkę, która ma mnie doprowadzić do jakże dalekiego celu.

Ten czas nadszedł.