Przygotowując swoje odejście, które powinno stać się doniosłym wydarzeniem, zadbaj o zbudowanie napięcia. Zacznij od opuszczenia miejsca pracy w środku dnia. To wzbudzi w ludziach ciekawość: będą dyskutować o powodach twojego zniknięcia. Kiedy informacja dotrze do szefa, on także zainteresuje się sprawą, ale jeszcze nie podejmie wobec ciebie żadnych kroków.

Po wyjściu z pracy zafunduj sobie jednodniowy urlop. Idź na ryby, wybierz się do kina, wyskocz z kumplami na browar. Kiedy już będziesz odstresowany, wróć jakby nic się nie wydarzyło. Nie ukrywaj dobrego nastroju! Wywołana przez ciebie dezorientacja obniży wydajność całego zakładu i skutecznie zagęści atmosferę.

Kiedy nadejdzie nieuchronna chwila wezwania "na dywanik", wszelkie pytania dotyczące nieobecności traktuj jak pytania o to, czy kiedykolwiek zostałeś porwany przez UFO. Bądź zdziwiony i zaprzeczaj, że jakakolwiek nieobecność miała miejsce. Szef będzie zbyt skołowany, by od razu wylać cię na bruk, więc wciąż będziesz miał pole do działania.

Nie powinieneś bać się wyrażać swojego zdania, nawet jeśli różni się od poglądów szefa. Nieważne, jaka jest skala problemu – czy komputer przy twoim stanowisku jest tak stary, że mógłby legalnie kupić sobie piwo, czy nie podobają ci się kolory ołówków – niech świat się o tym dowie! Pamiętaj: im głośniej wyrażasz opinie, tym szybciej dotrą one do pracodawcy. Wówczas czeka cię kolejny "dywanik".

Jesteś już tak blisko granicy cierpliwości szefa, że prawdopodobnie widzisz celników. Ale nie chcesz wylecieć zbyt szybko, prawda? To zepsułoby cały efekt. Dlatego udaj skruchę i w geście pojednania zaproś przełożonego na obiad. Nalegaj, by przyprowadził małżonkę. Nie obawiaj się odmowy - to naukowo potwierdzony fakt, że żaden facet nie oprze się darmowej wyżerce.

Od lat trwają spory, jak skutecznie zastosować się do tej rady. Jedni twierdzą, że przed przybyciem szefa należy pogasić w domu wszystkie światła i czekać, aż sobie pójdzie. Odłam tej szkoły uważa, że wprawdzie nie należy reagować na pukanie, ale powinno się zostawić zapalone światła i włączyć telewizor; efekt będzie lepszy, jeśli szef będzie wiedział, że ignorujesz go celowo. Kolejna metoda to podanie mu niewłaściwego adresu - jednak wtedy będziesz mógł się tylko domyślać, jaką miał minę, kiedy drzwi otworzyli mu obcy ludzie.

Po takim przygotowaniu czas na finisz. Kolejnego dnia pracy, zanim zostaniesz wezwany, jak najszybciej udaj się do biura pracodawcy. Nim zdąży cokolwiek powiedzieć, głośno i wyraźnie zakomunikuj, że rezygnujesz ze stanowiska i wręcz pisemne wypowiedzenie. Teraz możesz triumfować! Zapamiętaj jednak, że twoja informacja musi dotrzeć do szefa, zanim ten powie ci, że wylatujesz. Jeśli spóźnisz się choćby o sekundę, zamiast zrezygnować po prostu wylecisz na bruk, niepotrzebnie psując swoje CV. Jeśli natomiast zrobisz wszystko poprawnie, pozostaniesz czysty – a wtedy będziesz mógł odejść z poczuciem satysfakcji, gotowy do podjęcia kolejnej, lepszej pracy.