Metoda Silvy opiera się o medytację, dokładniej mówiąc stan alfa naszego umysłu. Piękno tej medytacji polega między innymi na tym, że nie jesteś w stanie odczuwać negatywnych uczuć (gniewu, złości). Uczucia te zaburzają medytację i ją przerywają. Można to wytrenować, można usunąć te uczucia do pewnego stopnia tak aby nie powracały. Czy to nie piękne, czuć tylko pozytywne uczucia, bez strachu, poczucia winy? Ten stan umysłu niejako oczyszcza ciało. Pozawala kontrolować organizm, a co za tym idzie może uczynić wiele dobrego z ciałem jak i psychiką człowieka. Stan alfa pozwala się rozluźnić i zredukować stres i napięcie, co pozwoli zwrócić ciału energię.

Idąc za książką Jose Silvy i opierając się na wspomnianej tam technice najlepiej robić to rankiem, gdy nasz mózg pracuje jeszcze na wolniejszej częstotliwości fal a świadomość jest jeszcze zachowana. Gdy więc obudzisz się rano, w razie potrzeby skorzystaj z toalety i powróć do łóżka. Aby nie zasnąć w czasie medytacji nastaw budzik na 15 minut. Następnie zamknij oczy i spójrz w górę, tak aby gałki oczne znalazły się pod kątem około 20 stopni (z przyczyn jeszcze nieznanych ta pozycja gałek ocznych powoduje zwiększenie częstotliwości alfa w mózgu). Teraz powoli, w odstępach mniej więcej dwu sekundowych zacznij liczyć do 100 do 1. Skup całą swoją uwagę na liczeniu. Jeżeli ci się to uda, osiągniesz stan alfa już za pierwszym razem. Relacje ludzi którzy po raz pierwszy doświadczyli tego stanu są różne, od: "To było zachwycające" do "Nie czułem/am zupełnie nic".

Jeżeli nie odczuwasz większych zmian podczas próby wejścia w stan alfa oznacza to albo niepowodzenie, albo, że twoja świadomość była utrzymywana w alfa. W takim wypadku należy dalej się rozluźniać i kontynuować ćwiczenie. Po sukcesywnym wejściu w stan alfa powinieneś ćwiczyć to dalej regularnie przez siedem tygodni. Pierwsze ćwiczenie (liczenie od 100 do 1) należy wykonywać codziennie rano przez dziesięć dni. Przez kolejne dziesięć dni licząc już do 50 do 1, potem od 25 do 1, od 10 do 1, aż wreszcie od 5 do 1. Należy też wyrobić w sobie nawyk wychodzenia ze stanu alfa, aby nie wybiec spontanicznie w stan beta. Najlepiej zakończyć mówiąc do siebie coś pozytywnego o wykonanym ćwiczeniu, np: "Za chwilę policzę od jednego do pięciu i będę przebudzony, będę się czuł znacznie lepiej niż poprzednio, czuję się doskonale. 5, 4, 3...".

Dalsze etapy treningu polegają na wchodzeniu w stan alfa podczas innej pory dnia. Ćwiczenia należy wykonywać analogicznie to pierwszego etapu (tj. wykonywanego rankiem). O tym napiszę też innym razem.

Po wejściu w stan alfa podstawową rzeczą będzie wizualizacja, umiejętność przedstawiania jak najbardziej doskonałych i realistycznych wizualizacji. Może nam do tego posłużyć ekran - podobny jak w kinie - "ekran wyobraźni". Należy go sobie wyobrazić w odległości ok 2 metrów o oczu. Na tym ekranie będziesz wizualizował wszystko, na czym będziesz się koncentrował. Taki rodzaj wizualizacji będzie łatwiejszy do zastosowania, jak i najbardziej elastyczny i przydatny.

Zdumiewające jest jak mało kontroli mamy czasem nad swoimi myślami. Pewnie sam nieraz doświadczasz uczucia, kiedy to różnorakie myśli przebiegają Ci po głowie. Tutaj z pomocą przychodzi właśnie technika samokontroli umysłu metodą Silvy - uczy ona jak trenować swój umysł. Metoda ta może się wydawać śmieszna i przynudzająca, nie dająca efektów każda inna. W tym wypadku nie masz racji, metoda Silvy została opracowana i oparta na badaniach naukowych. Sam Jose Silva początkowo stosował ją na swoich dzieciach znacznie poprawiając ich wyniki w nauce, potem na dzieciach sąsiadów. Jest wiele ludzi - przykładów, których życie zmieniło się pod wpływem kontrolowania umysłu.

Żeby zachęcić Was do głębszego zapoznania się z tą metodą zachęcam do obejrzenia wywiadu n.t. metody Silvy (http://www.silva.alpha.pl/misc/filmy.html), gdzie znajdziecie mnóstwo przykładów na to, że to działa - swe przeżycia relacjonuje wiele osób. Nie pozostaje nic innego jak wziąć się do pracy nad sobą i starać się wprowadzać wyimaginowane obrazy w życie.

Na podstawie książki: J. Silva, P. Miele - SAMOKONTROLA UMYSŁU METODĄ SILVY.