Nie ma wątpliwości, że na naszych oczach skończył się złoty okres Polskiego Sportu. Człowiek który nauczył 38 milionów swoich rodaków miłości do jednej dyscypliny, która nie oszukujmy się, nie była specjalnie popularna w naszym kraju, nie może być nazywany TYLKO sportowcem.

Adam Małysz kończąc swoją sportową karierę, kończy niejako pewną erę. Nikt już siadając przed telewizorem w dzień transmisji zawodów nie będzie przeżywał takich emocji jak te których dostarczał nam jedyny i niepowtarzalny mistrz. Nie usłyszymy już więcej od nikogo "wołaj jak będzie Małysz".

Niewątpliwie nasz rodak był sportowcem nieprzeciętnym, wybitnym, być może nawet jedynym w swoim rodzaju. Z żalem i wielkim bólem musimy pogodzić się z jego decyzją. Każdy był w pełni świadomy faktu ,że ta chwila musi kiedyś nadejść, z pewnością jednak każdy z nas jest w głębi serca zaskoczony i niewątpliwie zasmucony. Genialny, znakomity, wybitny, nieprzeciętny, natchniony - to tylko słowa które niestety w żaden sposób nie oddadzą tego co chciałbym powiedzieć o człowieku którego osobiście uznaję, za najlepszego indywidualnego Polskiego sportowca w historii naszego kraju.

Poza słowami uznania, które nic nie znaczą wobec cudów jakich dokonywał nasz rodak na arenach świata, chciałbym także podziękować mu za wszystko czego dokonał. Niepowtarzalne dzieło które było nam dane oglądać na własne oczy jest nieocenione, jednak nie możemy nie powiedzieć (przez łzy) DZIĘKUJEMY! Słowa nie opiszą tego, czego zawdzięczamy "Polskiemu bogowi skoków narciarskich"

Nieziemski sportowiec, niesamowity człowiek. Boski talent szedł w parze ze skromnością i pokorą. Połączenie wybitne tak samo jak cała osoba Adama Małysza.

Śmiesznie brzmią słowa podziękowania w obliczu tego co zawdzięczamy jednemu człowiekowi znad Wisły. Mimo świadomości małości tego słowa w obliczu Twojego dzieła: DZIĘKUJEMY Ci Adamie, za wszystko czego dokonałeś. Życzymy spokojnej sportowej emerytury w glorii chwały na jaką niewątpliwie zasługujesz. Mam też jedno życzenie którego spełnienie niewątpliwie sprawiłoby radość nie tylko Tobie, ale i całej Polsce: Adam, życzę Ci syna, utalentowanego tak samo jak Ty.

Dziękujemy, nigdy nie zapomnimy, schodzimy ze skoczni z podniesionymi głowami, żegnamy największego Polskiego sportowca.

Oto najważniejsze z osiągnięć naszego Orła: pierwszy skok: w 1983 roku w Wiśle

debiut w reprezentacji: 1994

debiut w Pucharze Świata: grudzień 1994 w Planicy (tylko w kwalifikacjach)

pierwszy start w konkursie PŚ: 4 stycznia 1995 w Innsbruck (17. miejsce)

pierwsze punkty w PŚ: 4 stycznia 1995 w Innsbrucku (17. miejsce)

pierwsze podium PŚ: 18 lutego 1996 w Iron Mountain (2. miejsce)

pierwsze zwycięstwo w PŚ: 17 marca 1996 w Oslo

najdłuższy skok: 230,5 m w Vikersund 13 lutego 2011

Dorobek medalowy:

igrzyska olimpijskie

srebro

2002 Salt Lake City - skocznia K120

2010 Vancouver - skocznia K95

2010 Vancouver - skocznia K125

brąz

2002 Salt Lake City - skocznia K90

mistrzostwa świata

złoto

2001 Lahti - skocznia K90

2003 Val di Fiemme - skocznia K120

2003 Val di Fiemme - skocznia K95

2007 Sapporo - K90

srebro

2001 Lahti - skocznia K116

brąz

2011 Oslo - skocznia K95

Puchar Świata:

cztery zwycięstwa w klasyfikacji generalnej:

2000/2001

2001/2002

2002/2003

2006/2007

skoczkowie z największą liczbą zwycięstw w zawodach PŚ:

1. Matti Nykaenen (Finlandia) 46

2. Adam Małysz (Polska) 39

3. Janne Ahonen (Finlandia) 36

4. Gregor Schlierenzauer (Austria) 34

5. Jens Weissflog (Niemcy) 33

6. Martin Schmitt (Niemcy) 28

skoczkowie z największą liczbą miejsc na podium w zawodach PŚ:

1. Ahonen 108

2. Małysz 91

3. Nykaenen 76

4. Weissflog 73

5. Andreas Goldberger (Austria) 63

6. Thomas Morgenstern (Austria) 62

Turniej Czterech Skoczni:

1. miejsce - 2000/2001

3. miejsce - 2002/2003

miejsca na podium w pojedynczych konkursach TCS - 12 razy