W dotychczasowych sprawdzianach reprezentacja Polski prowadzona przez Jerzego Matlaka spisywała się bardzo dobrze. W Montreux nasze panie zajęły 5. miejsce, najlepsze w historii, kilka dni później wygrały prestiżowy turniej Piemontu, ogrywając m.in. mistrzynie Europy, Włoszki, zgarniając przy tym szereg nagród indywidualnych: Joanna Kaczor została najlepszą atakującą (chyba za wcześnie ją skreśliłem), Dorota Pykosz najlepszą blokującą, a Anna Barańska okazała się najwartościowszą zawodniczką (MVP) turyńskich zawodów. Osiągnięcia te napawały optymizmem przed docelową imprezą pierwszego etapu pracy Jerzego Matlaka z nasza kadrą - kwalifikacjami do mundialu.</akapit>

Dla podopiecznych „nowo - starego” trenera rzeszowski turniej miał być tylko formalnością. Nie było żadnej taryfy ulgowej, awans miał być i basta! I żadnym wytłumaczeniem nie mógł być istny szpital, który dopadł nasze reprezentantki. Z powodu kontuzji w składzie zabrakło: Katarzyny Skowrońskiej - Dolaty (nie wiadomo czy wyleczy się do Mistrzostw Europy, które na przełomie września i października odbędą się w czterech polskich miastach), Katarzyny Skorupy, Natalii Bamber, Anny Podolec, Eleonory Dziękiewicz, Joanny Mirek. W ostatniej chwili urazu nabawiła się także Agata Sawicka. Jakby tego było mało przed pierwszym meczem na dolegliwości narzekały Dorota Pykosz i Anna Barańska (nie trenowała 3 dni). Ostatecznie jednak obie w Rzeszowie wystąpiły.</akapit>

W obliczu licznych absencji selekcjoner powołał następującą dwunastkę:
rozgrywające: Izabela Bełcik, Milena Sadurek;
środkowe: Agnieszka Bednarek, Dorota Pykosz, Katarzyna Gajgał;
atakująca: Joanna Kaczor
przyjmujące: Dorota Świeniewicz, Anna Barańska, Aleksandra Jagieło, Anna Woźniakowska, Paulina Maj;
libero: Mariola Zenik.</akapit>

Faworytkami turnieju były Polki i Turczynki i nikt nie wyobrażał sobie innego scenariusza niż awans obu tych ekip. Belgijki i Francuzki skazywane były na pożarcie. Jednak inną wizję miały przyjezdne z kraju Beneluksu...</akapit>

W pierwszym dniu turnieju Polki mierzyły się właśnie z reprezentacją Belgii. To miał być spacerek, a okazał się drogą przez mękę. Pierwszy set niespodziewanie wygrały rywalki, kolejne dwa Polki, czwarty padł łupem gości i o wszystkim decydował tie-break. A w nim sytuacja zmieniała się jak w kalejdoskopie. Podopieczne Jerzego Matlaka prowadziły już 10:5, by za chwilę przegrywać 11:10. Później gra toczyła się punkt za punkt, czego efektem była piłka meczowa dla Belgijek. Polki obroniły się za sprawą udanego ataku Joanny Kaczor, w kolejnej akcji rywalki trafiły w siatkę, a mecz mocnym atakiem zakończyła Anna Woźniakowska. Cała siatkarska Polska odetchnęła z ulgą. „Grałyście jak stado przestraszonych panienek” </I>- to słowa Jerzego Matlaka wypowiedziane tuż po zakończeniu meczu pod adresem zawodniczek. I trudno odmówić doświadczonemu selekcjonerowi racji. W drugim spotkaniu Turczynki zgodnie z planem ograły „Trójkolorowe” 3:0.</akapit>