OCEŃ ARTYKUŁ:

(07 lipca 2010 r., 22:43:39)

ok, masz rację :)

(07 lipca 2010 r., 16:15:39)

Jeśli twierdzisz, ze jest "forma", która jest pusta, a tak należy rozumieć stwierdzenie, iż forma przerasta treść, to czynisz mi zarzut, ze tekst nie jest merytoryczny. Tekst nie jest rozproszony, bowiem wszystkie poruszone w nim problemy zachodzą na siebie, tak jak i załączone nawiązania i linki. Od kwestii transcendencji zła i naszych wyborów, po politykę jej język, formę i to w jaki sposób uczy ona ludzi by uciekali przed wolnością.

(07 lipca 2010 r., 14:39:52)

nie było mowy o merytoryczności tylko rozproszeniu... odpisałeś mi tak jak chciałeś :)

(07 lipca 2010 r., 14:17:56)

Artykuł jest felietonem, tak więc jego forma jest otwarta, w gruncie rzeczy jest to esej. Są w nim zawarte liczne nawiązania, do filozofii i tekstów kultury. Zawiera analizę kultury masowej i działającego w jej obrębie "człowieka masowego" oraz ich związków z językiem polityki. Wskazuje na zagrożenia dla wolności, czyni to wskazując na konkretne przykłady z życia społecznego i historii. Nie jest doktrynerski, bowiem nie szuka sposobu na rozwiązanie wskazanych zagrożeń, pozostawia to czytelnikowi. Twierdzenie, ze nie jest merytoryczny jest według mnie nieuprawnione. Szkoda, ze komentarz mało konkretny, bo nie wskazujący zarzutów i ich uzasadnienia. Za lekturę tekstu dziękuję.

(07 lipca 2010 r., 13:43:47)

powiem tak: przerost formy nad treścią... i sporo w tym arcie rozproszenia :)

(06 lipca 2010 r., 19:41:34)

http://www.youtube.com/watch?v=Ium2jGWdcGs&feature=fvsr

(17 kwietnia 2010 r., 00:08:15)

A więc wyrzućmy "poetów" z państwa!

(22 lutego 2010 r., 01:28:29)

Brak czynników, które rozróżniały by społeczność. W takim przypadku następuje zabicie indywidualizmu - brak liderów. Następnie lokalność ulegnie zanikowi.

(22 lutego 2010 r., 01:26:57)

„Ogrom miast, w których człowiek się gubi, budowle wysokie jak góry, bezustanne bombardowanie dźwiękami radia, wielkie nagłówki, które zmieniają się trzy razy dziennie, uniemożliwiając wybór rzeczy naprawdę ważnych, widowiska, w których setka dziewcząt z precyzją zegarka demonstruje zdolność wyeliminowania indywidualności i funkcjonowania jak potężna a sprawna maszyna, bijący rytm jazzu - wszystko to i wiele innych zjawisk stanowi odbicie systemu, gdzie jednostka staje twarzą w twarz z bezmiernym ogromem, wobec którego jest tylko drobną cząstką. Jedyne, co może zrobić, to wpaść w rytm, podobnie jak maszerujący żołnierz albo jak robotnik przy taśmie. Może działać - ale poczucie niezależności i znaczenia gdzieś przepadło.” Erich Fromm. / Ten opis, bardzo by mi pasował do modelu społeczności lokalnej - sieciowej, o której wspominał Jose Ortega y Gasset. Zatem społeczność ta, cechuje się wielkim upodobnieniem do siebie. Ludzie mają podobne poglądy, wykształcenie.

(22 lutego 2010 r., 01:19:21)

W takim przypadku wręcz wzorowym pojęciem wydaję się być sformułowanie demokracji skonsolidowanej, gdzie ustrój się sprawdza, jest ustabilizowany i przeszedł odpowiednią próbę czasu. Idealny wydawałby się ustrój monarchiczny, tyle że czasy szlachectwa mamy już grubo za sobą, a sama monarchia jest już przebrzmiała i bardziej symbolicznym terminem, niż ustrojowym.

(22 lutego 2010 r., 01:19:01)

Bliskim przykładem tyrani, może być Republika Weimarska i jej upadek w 1933 roku na rzecz totalitaryzmu, gdzie w dobie chaosu ludzie byli zniesmaczeni sytuacją, sam kraj w dalszym ciągu obciążony kontrybucjami wojennymi itp. Dlatego też władzę przejął führer (Adolf Hitler), a obalenie republiki nie stworzyło mu wielkiego problemu, gdyż ludzie byli podatni na wszelkie wpływy i mówiąc prostym językiem, poszli tam, gdzie lepiej powiało. W przypadku oligarchii, rządy elity niekoniecznie muszą być jednoznaczne, co w konsekwencji może doprowadzić do wewnętrznego podziału, bądź rozłamu między rządzącymi, a w najgorszym wypadku nawet i do wojny, co w rezultacie będzie niekorzystne dla wszystkich. Demokrację krytykował nie tylko Akwinista Św. Tomasz, ale również Św. Augustyn, który uważał ją za zły ustrój obok właśnie tyrani i oligarchii. Sam Arystoteles opisał demokrację w następujący sposób - " demokracja jest najgorszym z możliwych ustrojów, gdyż są to rządy hien nad osłem ".

(22 lutego 2010 r., 01:18:24)

Otóż, podobnie jak ty, ja również jestem z natury pesymistą, lecz to mnie tylko motywuje do pracy. Ustrój, który ma nóżki z drewna, a do stali mu daleko. Wydawałoby się logiczne, że forma rządów demokratycznych może być sprawiedliwa, ale niekoniecznie słuszna. Pierwszym problemem jest właśnie przewaga większości, gdzie tą przewagą jest ilość, a nie słuszność - mówiąc wprost ilość, a jakość. W ten sposób dojście do władzy jest umożliwione ludziom niekompetentnym, co z kolei może być fatalne w skutkach. Kierując się dalej, osoby u władzy, które pełnią rządy dla własnego interesu i nie dbają o dobro wspólne, mogą doprowadzić do anarchii, a ta w następstwie jest otwartą drogą do utworzenia, czy też przekształcenia się w tyranie (rządy silnej ręki), bądź oligarchię (rządy wpływowych bogaczy), a więc mówiąc pokrótce, pewnego typu klika.

(15 lutego 2010 r., 16:39:10)

Lorien: w pierwszej kolejności, dzięki, za uwagę i chęć sięgnięcia do mojego tekstu. Ze względu na użyte przez ciebie porównanie, dotyczące publicznej kary śmierci, nie mogłem się powstrzymać :) Ciesze się, ze mój tekst wzbudził w Tobie niepokój (tak mi się wydaje:) i skłonił do refleksji. Odnośnie przeciętnego zjadacza chleba to nie mam złudzeń, bowiem moja siła oddziaływania jest równie przekonująca, jak słowa nieszczęsnej Kasandry ;) Pozdrawiam i polecam się na przyszłość.

(13 lutego 2010 r., 16:26:13)

Daje do myślenia.Pytanie tylko czy ci, którzy powinni się nad tym zastanowić są w stanie prztrawić tak trudną dla "przeciętnego zjadacza chleba" formę.Ale to zaczątek zupełnie nowej dyskusji.

(13 lutego 2010 r., 16:23:59)

Sądzę,że to doskonały odnośnik do Naszej dyskusji pod moją recenzją.

(12 stycznia 2010 r., 22:04:36)

torquemada! poleciałeś po misyjnej roli mediów. Populizm jest fajny. Jest jak viagra :) Dzięki niemu czujesz się lepiej jak już nie dajesz rady :D Pozdrawiam !

(12 stycznia 2010 r., 18:02:50)

Przepiłuje ;)

(12 stycznia 2010 r., 17:57:51)

:) Zrobiłabym jeszcze "...link Andym Warholem (twórcą link pop-artu)..." i przed Barabaszem spacja. No i :) i plus!

(12 stycznia 2010 r., 15:34:10)

Nie podoba mi się, jak wstawiasz linki. To patrz patrz wygląda okropnie. Dużo lepiej byłoby, gdybyś np. w zdaniu "obok idą „Protokoły mędrców Syjonu”, a tuż za nimi kroczy Jimy Jones?" podlinkował odpowiednio "protokoły mędrców Syjonu" i Jima Jonesa. Wyświetli się na niebiesko, więc czytelnik będzie wiedział, że może sobie kliknąć, czyż nie? Po co pisać Posłowie: patrz, jeśli możesz podlinkować posłowie. Podobnie można zrobić wszystkie linki. Raz raz.

(12 stycznia 2010 r., 12:49:34)

Gdzie te literówki? Uwielbiam babrać się w edycji ;)

(12 stycznia 2010 r., 11:09:40)

torquemada: Ty analizatorze wszelkiego co inne :). Nie odniosę się do przecinków, nie moja to dziedzina. Tekst mi się podoba. Wszystko wskazuje na to, że czeka nas kolejna zmiana systemu, wartości, wierzeń, tak jak to miało miejsce 2000 lat temu. Powstaje problem na co, jeśli wszystko już było, a gatunek ludzki jest bliski zagładzie, jeśli nie fizycznej, to przede wszystkim moralnej i intelektualnej. I ta marna jednostka, która jednak istnieje i bije się z myślami czy płynąć z prądem, jak śnięta ryba czy też pod prąd niczym jesiotr, który pędzi by złożyć jaja i zdechnąć, na przekór sensu istnienia, a może właśnie po sens? Mówi się, że ryba zaczyna psuć się od głowy, a ja myślę, że to gatunek ludzki od głowy się właśnie psuje. Łatwiej jest płynąć z prądem, niż pod prąd. Ja tam wolę płynąć pod prąd, nawet jeśli jest to na przekór sensu istnienia. Bardzo dobry artykuł. Popracowałbym trochę nad składnią zdań, znalazłem parę literówek, ale... treść ważniejsza, zrozumiała, wielki PLUS.

(12 stycznia 2010 r., 09:29:32)

Mam nadzieję, że poprawisz, to, co Ci się uda. Wygodniej będzie się czytało i nic nie będzie rozpraszać oczu. Bo myśli chyba miło, prawda? ;) Nie tyle może rozproszyć, co... pewne obudzić?

(12 stycznia 2010 r., 09:26:52)

Wyrwane przypadkiem, losowo: 1. polskie „kibolstwo", 2. wybory i ....... i jeśli są, 3. Chwała im za to !!, 4. „Taniec z gwiazdami.” „kibolstwo": „nic się nie stało, hej kurwa nic się nie stało." - niekonsekwencja w użyciu cudzysłowów. Nie to, że się czepiam, ale o wiele bardziej przejrzyście wyglądałyby tytuły zrobione kursywą, słowa pojedyncze w górnych " " a cytaty w normalnych „ ” - albo na odwrót, byle, by nie było chaosu. Drobnych usterek typu: zaopiekował się i posprzątał.” Ilu (tutaj kropka powinna być po zakończeniu cytatu, nie przed), „ na prawo od niej (tu masz niepotrzebną spację), cenią sobie „porządek” (kolejna wojna z cudzysłowami, dlatego lepiej tak zrobić, żeby były jednolite, zależnie od użycia). Ciekawe ile kosztowała by licencja na transmisję kary śmierci... Tekst czytało się naprawdę dobrze! Ciekawe rzeczy w nim poruszyłeś. Przy długi może trochę, jak na poranną kawę, ale czasem można ;) Przeszkadzały jednak te drobne usterki, a ja trochę przeczulona bywam.